|
جهت معجزه گرى
يك بحران بغرنج وحل ناپذير بو و چگونگى آن جز در روزگار
علم امروزى روشن نشد. اين بحرانى بود كه قرآن مجيد
منطقهء پيشانى ياجلو سر را از ميان عضوهاى ديگر با
دروغى اشتباهى وبستن جرم وگناهى بدان بالفظ (السفع)
يعنى دردست گرفتن چيزى وكشاندن آن است به قهر وانتقام
گيرى تشخيص داد اين تصويرى براى محاسبهء عضو مسئول
رفتاردر انسان است واين يقين در تشخيص آن براى پاداش پيش
از كشف نقش خود درهدايت رفتار و تميز شخصيت.
اتفاق آنرا در نظر هو شمند تحليل نمى كند.
و براى حكمتى الله آنرا مقرر ساخت كه اين پيشانى سجده
و خم مى كند شايد يك رابطه ميان پيشانى كه با فروتنى
سجده مى كند و رفتارى كه راستگارمى شود "إن الصلاة
تنهى عن الفحشاء و المنكر و لذكر الله أكبر" يعنى: كه
همانا نماز است كه اهل نماز را ازهر كار زشت و مكر باز
ميدارد و همانا ذكر الله بزرگتر (وبرتر از اندشيهء)خلق
است والله بهر چه كنيد آگاهست) (العنكبوت 45) |