|
جهت معجزه گرى
آيه هاى قرآن مجيد از هزار و چهارصد سال يا بيشتر به
فرق ميان ستاره و سياره (خورشيد وماه) اشاره كرد همين
نتيجه كه ستاره شناسان امروزى پس از كشف تلمسكوپ ها و
انجام پژوهش هاى موتوفترى (روشنائى) وطيف روى ستارگان
و سياره ها طى سده هاى گذشته به آن نتيجه رسيدند. پس
سياره چيزى نيست جز يك جرم آسمانى تابانى كه نيرو را
از خود مى گستراند. درحاليكه سياره يك جرم آسمانى با
روشنائى ثابت پرتوهاى كه از ستارگان و خورشيدها را
منعكس مى كند. و اين شرح با وابسته هاى طبيعى سياره ها
(ماه ها) مطابق است پس خورشيد يك رئاكتور طبيعى هسته
اى ضخيم بشمارمى رود كه در فضا به سرعت فوق العاده شنا
مى كند
و روشنائى، نيرو و حرارت را با شكل هاى گونا گون و
متغير
چه از
سوى حجم يا كيفيت آن دارد.
و آن قرص روشنائى ثابت دار نيست بلكه چراغ در خشان است
مانند آنچه الله متعال فرمود: "و جعلنا سراجاً وهاجاً"
(نبأ-13) يعنى و چراغ درخشان است (چراغى چون خورشيد)
درخشان برافروختم (سوره نبا-13)
و ماه يك سياره اى كه روشنائى خورشيد را منعكس مى كند
كه شب تيرهء زمين را يرافروزد. بنا براين قرآن مجيد در
مقرر فرمودن اين دو آيهء كريم سبقت داشت. پس چه كسى
اين حقيقت ها را به محمد صلى الله عليه وسلم جز الله
بزرگوارا در بالاهاى خود خبر داده است. |